شعر هایم می رسند......................... از راه دور

از مکانی ناشناس و بی نشان

شعر..من..... می پیچید چو پیچک بر تنت

واژه هاییم می نشیند بر ....لبت

دیگه یکی شدن بسه..
خودت و گول نزن
..یه کمی خودت باش!
فقط همین..!

**
قصه بزرگ شدن و برات میگم..
اما خودم هنوز نمیدونم..
چیه؟! ..

ساده است
نوازش سگ ولگرد
شاهد آن بودن که
چگونه زیر غلطکی می رود
و گفتن که ، سگ من نبود .

ساده است
ستایش گلی ، چیدنش و از یاد بردن که
گلدان را آب باید داد .

ساده است
بهره جویی از انسانی
دوست داشتنش بی احساس عشقی
او را به خود وانهادن و گفتن که
دیگر نمی شناسمش .

ساده است
لغزشهای خود را شناختن
با دیگران زیستن به حساب ایشان
و گفتن که من
اینچنینیم .

ساده است که چگونه می زییم
باری زیستن سخت ساده است

و پیچیده است .

20 اسفند 1387

يك سال گذشت در كنار بهترينم،عزيزترينم،و كسي كه اين يك سال قلبم تنها براي او مي‌تپيد.در نهايت زيبايي زندگي،و احساس كامل خوشبختي.

و حالا...

منتظر لحظه‌اي هستم كه دستانت را بگيرم

در چشمانت خيره شوم دوستت دارم را بر لبانم جاري كنم

منتظر لحظه‌اي كه در كنارت بنشينم

سر روي شونه‌هايت بگذارم....از عشق تو...

از داشتن تو ....اشك شوق ريزم...

منتظر لحظه‌اي مقدس كه تو رادر آغوش بگيرم

بوسه‌اي از سر عشق به تو تقديم كنم

و با تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هديه كنم

آري من تو را دوست دارم

و عاشقانه تو را مي‌ستايم

می خواهم از تو بگویم

بی آن که در جستجوی قافیه باشم

و بی آن که حتی در جستجوی واژه ها باشم

می خواهم از تو بگویم

از تو که عاشقانه دوستت دارم و می دانم که دوستم داری

با ساده ترین کلمات

همراه با همین اشکی که دارد می غلتد و فرو می افتد

می خواهم بگویم دوستت دارم

امشب نه می خواهم برایت از آسمان خورشید بیاورم

نه می خواهم ستاره ها را برایت بچینم

و نه می خواهم به شهر آرزوها و رؤیاها بروم

فقط ساده و با صداقت

همراه با شاهدی صادق

از اعماق جانی سوخته

با چشمانی بارانی

می خواهم بگویم دوستت دارم

و می خواهم بگویم این نه سخنی است که تنها بر زبان آید

من تقدس عشقت را

بر کرامت وجودم نشانده ام

و اگر سراسر وجودم زبان باشد

یکسره خواهد گفت:

دوستت دارم

                                                                    

و من تا می نویسمت قلم در دست های من رقص برگ است میان دلتنگی باد

و بگذار بنویسمت ....

از عمق احساسم.

که اول، .. باید " باید غرق شد در تو"  .... 

بعد ..

(نه هنوز چیزی کم است انگار ، آهان...  خودم، دلت ، دلم...! )

 

و حال می نویسمت،

 

از خیال ِ خاطراتت ،

از خنده های شبانه ی دزدکی،

از انتظارهای دلواپسی،

و می نویسم،

از روزهای خوب ، که شناختم در کنارت عـ ـ شـ ـ ـق را !

و از روزهای بی خبری ، که باید گاهی رها کرد...! تا شناخت ، تا برگشت ... !

و ازین لحظه ها که پر است از رنگ، از شور، از احساس... از دل تنگـ ـ ـی ..

و مینویسم ،

.

.

.

به رسم ِ همیشگی دوست داشتن ها، به رسم ِ دل .

 

و می نویسم ،

که این شبها مهتابی ست عجیب،

هدیه ی من : تمام قلبم که از آن ِ توست !

تو را حتما خدا به دنیا آورده ست تا به من _ ( به مــا) لذت بعضی چیزها را بچشاند...!

 

تولد نوشت : به یادت بسپار که جایی شبیه متروک ترین نقطه ی دنیا فقط حضور تو دلخوشی ست

پل سارتر: از همه اندمهگین تر کسی است که از همه بیشتر میخندد

وین دایر: این شمایید که به مردم می آموزید که چگونه با شما رفتار کنند

ناپلئون: من در جهان یک دوست داشته ام و آن خودم بوده ام

مارکز: هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند نگذران

کانت: چنان باش که به هر کسی بتوانی بگویی مثل من رفتار کن

چارلی چاپلین: خوشبختی فاصله این بدبختی است تا بدبختی دیگر

به خویش خیره میشوم

در آب    به خویش خیره میشوم

در نور برکه ی مهتاب

و فقط تو را می بینم!

آن قدر تو را نوش کرده ام

جرعه جرعه

که لبریز از تو

و تهی از خویشم!

 

داداشم غصه نخور عمر جدایی سر میاد آسمان آبی  میشه

شب میره و سحر میاد شب میره و سحر میاد

داداشم چقد دلم تنگه برات قلب من با لاله همرنگ برات

داداشم جون منی آخه هم خون منی توی باغچه ی دلم گل گلدون منی

مهربونیات هنوز یادم نرفته اینو تو نامه میگم هفته به هفته

من و تو دو هم صدا دو مهربونیم نیاد اون روزی که بی هم بمونیم

داداشم غصه نخور عمر جدایی سر میاد آسمون آبی میشه

داداشمجون منی آخه هم خون منی توی باغچه دلم گل گلدون منی 

زندگی قصیده بلند آرزوهایی است به رنگ آسمان

زندگی ترجیع بند باران است در لهجه ترانه های زیتون

زندگی تصویر نیلوفرهای عاشق است در قاب چشمان مسافران عاشق

که از دیدن باران جغرافیای خوشبختی را در شبنم دستهایشان جستجو میکنند

زندگی رد پای خورشید است که از میان پاییز زخمی پدیدار میشود

زندگی طعم چند شاخه نبات و بوی شکوفه های نارنج است

زندگی رقص محبوب شقایقها ست

                                                                                      

بهار زيبايم سلام.باز زمان آمدنت نزديك است و همه براي رسيدنت لحظه شماري ميكنند.هر كسي به نوعي ميخواهدتو را به بهترين و زيباترين شكل خوش آمد بگويد.

تويي كه جاني دوباره به طبيعت بي روح و مرده خداوند مي دهي و دلهاي نا اميد را پر از اميد ميكني.اميد به زندگي دوباره. به يك شروع جديد.

سلام بر تو اي نويد دهنده ي طراوت و آغاز دوباره.سلام و صد سلام بر تو و مقدمت مبارك.كه دلهاي پرآشوب را منقلب كرده به آنها آرامشي مجدد مي بخشي.

سلام اي بهار.....

به نام خدا 

فرزانه و عبدالرضا

زندگی چیزی نیست         

  که لب طاقچه عادت

از یاد من و تو برود 

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماست

پورابراهیمی-محمود آبادی

پذیرایی  =سه شنبه 20/12/87 از ساعت 7 تا پاسی از شب بصرف شیرینی و شام

نشانی=تالار پذیرایی پردیس

چه کسی فکر میکرد آن مرد بی سوادی که برای خادمی به مدرسه طلاب دینی آمده بود روزی شاعری بشود که هر آشنای اهل دلی در زمان دلتنگیهایش آشعار او را زمزمه کند و دو بیتی هایش نمادی بشونداز عشق آتشین که در قالبی از سادگی و یکرنگی به ظهور میرسند. تندیسی از صداقت...آنچه که معشوق آنرا بسیار دوست دارد. بابا طاهر را بایددر غم دلهای اسیران روزگارهجران جست. در دشت هایی که باد صبا آواز هایعاشقان بی دل را به دیار یار روانه میسازد. عزیزا کاسه چشمم سرایت.........

 

 نپرسی حال یار دلفکارت

که هجران چون کند با روزگارت

 ته که روز و شوان در یادمونی

 هزارت عاشقهبا مو چه کارت

 ******

 دلم بی وصل ته شادی مبیناد

 ز درد و محنت آزادی مبیناد

 خراب آباد دل بی مقدم تو

 الهی هرگز آزادی مبیناد

******

 بیته یا رب به بستان گل مرویاد

 وگر روید کسش هرگز مبویاد

 بیته هر گل به خنده لب گشاید

 رخش از خون دل هرگز مشویاد

 ******

 خوشا آنانکه سودای ته دیرند

 که سر پیوسته در پای ته دیرند

بدل دیدم تمنای کسانی

که اندر دل تمنای ته دیرند

 ******

 خوشا آنانکه با تو همنشینند

 همیشه با دل خرم نشینند

 همین بی رسم عشق و عشق بازی

 که گستاخانه آیند و ته بینند

عشق تو چو شوره زار کاشان باشد

 چون پاکی آسمان تهران باشد

 در عشق تو من دیپلمه ای بیش نیم

 عشق تو چو دکترای کردان باشد!!!

آسمان آبی.غم آبی و حقیقت آبی است.......بیا در آبی آرامش خانه کنیم....

اضطراب تو از چیزی است که در آینده قرار است اتفاق بیفتد.

چیزی که شاید هرگز اتفاق نیفتد...

به فکر امروز باش چرا که............آینده خود از خویشتن مراقبت خواهد کرد.

یک ساعت تمام بدون آنکه یک کلام حرف بزنم برویش نگاه کردم.     فریاد کشید آخر خفه شدم چیزی بگو.        گفتم:اگه نشنیدی برو!!!!!

سر کلاس نقاشی با بقیه بچه ها نشسته بودیم و هر کسی مشغول کار خودش بود.2 تا دختر که تقریبا 7-8 سالی داشتن  رو نیمکت روبروی من نشسته بودن.من مشغول طراحی خودم بودم که یک دفعه دعوای این 2 تا بالا گرفت.استاد امد و دلیل دعوا رو از اونا پرسید و همه متوجه شدن دعوا سر رنگ یکی از مداد رنگی هاست.شما حتما میدانید که به صورتی پررنگ میگن سرخ آبی!!!!؟
با صحبت کردن اونا متوجه شدیم که یکیار آنها اهل تهران و دیگری سیرجانی!
دختر تهرانی حرفش این بود که به صورتی پررنگ میگن سرخ آبی و دختر سیرجانیه اصلا حاضر نبود قبول کنه!!1
وقتی استاد گفت:به این رنگ میگن سرخ آبی دختر سیرجانی دیگه حرفی واسه گفتن نداشت......
واقعا چرا یک دختری که اهل تهران است بایدبداند که سرخ آبی چه رنگیه!ولی یک دختر سیرجانی نمیداند.......!!!؟؟؟